De pleasende redder

Er gebeurt veel in de wereld momenteel. We zijn ons (hopelijk toch) allemaal bewust van dat er een heleboel in onze wereld slecht is. En alle fantastische (helaas nodige) ontwikkelingen die momenteel bezig zijn, zoveel mensen die hun stem laten horen, demonstreren tegen al het onrecht wat er gebeurt⁠

Al deze ontwikkelingen zijn ook een ongezonde bodem voor 1 van mijn meest ongezonde zijdes. Voor de duidelijkheid, de ontwikkelingen zijn niet ongezond, wat mijn hoofd hiervan maakt is. Deze zijde is namelijk de pleasende redder. Het is een kant van mij die mij continu verteld dat wat ik doe niet genoeg is, ik altijd meer moet doen en perfect behoor te zijn. Niemand kwets, voor ieder wezen vecht en alle tijd die ik heb stop in er voor te zorgen dat niemand ooit nog hoeft te lijden. Een mooi streven, maar enorm ongezond en op lange termijn niet helpend⁠

Wat er gebeurd in mijn brein is dat ik aan alle protesten behoor mee te doen. Alles moet weten over alle dingen die niet oké zijn. Dit is op wat voor manier dan ook onmogelijk. Ik kan niet alles weten. En dat moet ook niet het doel zijn. Het doel is elkaar respecteren en leren van elkaar. Ook fouten mogen maken, zonder daarbij bewust andere mensen te kwetsen of over te gaan op geweld⁠

Ik volg al jaren het nieuws niet meer, bewust, omdat ik hier niets mee kan en een trigger is voor mijn depressieve & suïcidale kant. Er is zo enorm veel leed in de wereld en ik wil letterlijk ieder wezen helpen. Ten koste van mijzelf. Ik cijfer mijzelf volledig weg omdat anderen het zoveel slechter hebben, of zo dacht ik. En ja, sommigen hebben het slechter dan mij, maar dit betekend niet dat ik mijn eigen deel weg moet maken. Het betekent dat ik voor mezelf moet (en wil) zorgen, zodat ik daarna op de levels dat ik kan, kan helpen om de wereld een stukje beter te maken⁠

Ik maak bewuste keuzes op het gebied van klimaat, ben actief in de mental health en trans wereld. Ik sta open om dingen uit te zoeken of te leren dat ook ik shit verkeerd doe. En ik probeer, hoe egoïstisch het soms ook voelt, eerst voor mijzelf te zorgen. Zodat ik op langere termijn meer tijd heb om anderen te helpen. En me weer kan verdiepen op andere vlakken.⁠

2 views0 comments

Recent Posts

See All