Herstel

Herstel is een dagelijks iets. De ene dag verloopt het soepel en de andere dag is het zwoegen. En in alle eerlijkheid weet ik vaak niet wat een dag brengt. Maar ik heb wel inbreng in wat ik toepas.


Als ik merk dat ik een moeilijke dag heb pas ik mijn planning wat aan. Soms helpt die interne druk van mezelf afhalen al zo erg dat ik uiteindelijk toch nog gedaan krijg wat ik wou, alleen dan met het idee dat ik mezelf het kado doe, want als ik het nu doe, heb ik morgen weer meer tijd om andere leuke dingen te doen.


Andere dagen mag ik van mezelf toegeven dat het even allemaal niet wil in mijn hoofd. Dan maak ik mijn planning vrij en kruip ik in mijn stoel met een lekker boekje of een serie. Dan creëer ik een liefdevolle omgang met mijzelf, zelfs als ik mij niet liefdevol voel.


Ik heb vooral geleerd te luisteren naar wat ik nodig heb, zowel lichamelijk als mentaal. Want die twee zijn zo enorm met elkaar verbonden. En soms ga ik de mist in, dan heb ik mezelf toch overvraagd en moet ik daar een aantal dagen van bijkomen. Vroeger moest ik van mijzelf dan doorgaan en door blijven gaan, want stoppen kon niet. Dan werd ik geconfronteerd met mijzelf en mijn gevoelens.


Nu mag ik een dag mopperend door huis heen sjokken, vooral als ik te veel sociale dingen heb gedaan. Een sociale hangover noem ik het dan. Dan geef ik mijzelf de ruimte om weer even terug te komen in mijn gezonde balans.


*geschreven april 2019*


0 views0 comments

Recent Posts

See All